امارات متحده عربی سرزمین «ترینها»ست — سریعترین، بزرگترین، و ثروتمندترین. اکنون، این کشور رکورد جدیدی را به چشمانداز شهری خود افزوده است: بلندترین ایستگاه مترو در جهان که بخشی از شبکهی خط آبی متروی دبی خواهد بود.
حاکم دبی، که از گذشته نقشی کلیدی در توسعه مترو داشته، سنگ بنای نخستین ایستگاه این شبکه جدید را با نام «اعمار پراپرتیز» در تاریخی نمادین، ۹ سپتامبر ۲۰۲۹، بنا نهاد — انتخاب دوباره عدد نه، که برای دبی معنای ویژهای دارد.
طراحی آیندهنگر
طراحی این ایستگاه را بهجرأت میتوان «دروازهای به سوی آینده» توصیف کرد. سازهای پورتالمانند که کاملاً با رویکرد نوگرای دبی همخوانی دارد.
اما سؤال اصلی اینجاست: چه کسانی طراحی این ایستگاه بینظیر را برعهده داشتهاند؟ پاسخ، نامهایی آشنا برای علاقهمندان به معماری است — شرکت آمریکایی Skidmore, Owings & Merrill (SOM)، همان طراحان برج خلیفه، که پیشتر آثاری مانند برج المپیک نیویورک و برج سیرز شیکاگو را نیز خلق کردهاند.
مشخصات فنی و زیباییشناسی
این ایستگاه در ارتفاع ۷۴ متری از سطح زمین ساخته خواهد شد و دارای سه طبقه مجزا خواهد بود. معماری آن ترکیبی از شکوه عمودی و انسجام زمینی است: دیوارهایی عظیم که تا آسمان امتداد مییابند و در عین حال با بافتهای طبیعی و رنگهای گرم به زمین گره خوردهاند. سقفها با پنلهای شیشهای طراحی شدهاند تا نور طبیعی بهراحتی وارد فضاهای داخلی مانند سکوی مترو و لابی شود.
سکوها به گونهای طراحی شدهاند که گویی از دل دیوارها بیرون آمدهاند و پل عابری نیز مسافران را به خط مترو متصل میکند. متریال استفاده شده در طراحی شامل سنگ آهک «ژورا» برای دیوارها، فلزات برنزی، و گرانیت برای کفسازی است — ترکیبی اصیل از سنت و مدرنیته که مشخصه معماری معاصر دبی است.
تمایز طراحی با نسلهای پیشین
در حالی که طراحی اولیه ایستگاهها در اکتبر ۲۰۲۴ معرفی شده بود — با فرم بیضیشکل و سقفهای خمیده بر فراز خطوط قطار — طراحی نهایی از آن مدلها فاصله گرفته و دیوارهای عمودی عظیمی را پیرامون سکوها ایجاد کرده است، در حالی که قوس نمادین ایستگاههای مترو در خطوط قرمز و سبز همچنان حفظ شدهاند.
فراتر از یک ایستگاه
ایستگاه اعمار تنها محل سوار شدن بر مترو نخواهد بود، بلکه همچون یک مینیجامعه عمل خواهد کرد. امکاناتی نظیر ایستگاههای شارژ خودروهای برقی، محلهای پیادهسازی و پارک خودرو، و فضاهای سبز اطراف، همه در خدمت تجربهای پیشرفته از جابجایی شهری هستند.
تا سال ۲۰۴۰، این ایستگاه ظرفیت جابجایی روزانه ۱۶۰ هزار نفر را خواهد داشت — نه تنها به مقصد، بلکه یک گام به سوی آینده.
منبع:khaleejtimes
