بر اساس جدیدترین ردهبندی جهانی منتشرشده از سوی شورای ساختمانهای بلند و زیستگاه شهری (CTBUH)، امارات متحده عربی با پشتسر گذاشتن ایالات متحده، به دومین کشور جهان از نظر تعداد آسمانخراشهای فوقبلند (با ارتفاع بیش از ۳۰۰ متر) تبدیل شده است.
این موفقیت، جایگاه امارات را در نقشه معماری جهان تثبیت میکند و نشاندهندهی چشماندازی بلندپروازانه، هویتی ملی و تحولی بنیادین در سیمای شهری این کشور است.
از برج سر به فلک کشیدهی خلیفه در دبی تا ساختمان شیشهای و مدرن دفتر مرکزی ADNOC در ابوظبی، امارات اکنون بیش از ۳۰ آسمانخراش فوقبلند ساختهشده دارد که عمدتاً در دهه گذشته تکمیل شدهاند. این رشد چشمگیر عمودی، صرفاً یک رقابت برای ارتفاع نیست؛ بلکه بیانی روشن از هدفمندی و رویکرد ملی در توسعهی شهری است.
بر اساس گزارش CTBUH، امارات به یکی از رهبران جهانی در ترکیب معماری آیندهنگر با مهندسی پیشرفته تبدیل شده است—با ساخت ساختمانهایی که نهتنها بلندتر، بلکه هوشمندتر، پایدارتر و مقاومتر در برابر تغییرات اقلیمی هستند.
در قلب این تحول عمودی، دبی قرار دارد؛ شهری که اکنون در رتبه چهارم جهانی از نظر تعداد ساختمانهای بالای ۱۵۰ متر قرار گرفته است. با بیش از ۲۵۰ برج بلندمرتبه، افق شهری دبی ترکیبی باشکوه از زیباییشناسی معماری و جاهطلبی اقتصادی را به نمایش میگذارد. معماری برجستهی این شهر، با محوریت برج خلیفه با ارتفاع ۸۲۸ متر—بلندترین سازه ساخت بشر—نماد روشنی از تنوع اقتصادی، جذب گردشگر و تحرک بازار املاک در منطقه است.
دبی که روزگاری شهری ساحلی و کوچک در خلیج فارس بود، اکنون به یک کلانشهر بینالمللی رقابتگر با هنگکنگ، شنژن و نیویورک بدل شده است. این رشد سریع، حاصل ارادهای هدفمند برای رهایی از وابستگی نفتی و تثبیت جایگاه جهانی بهعنوان مرکز تجارت، نوآوری و زندگی لوکس است. در دبی، آسمانخراشها تنها سازههایی عمودی نیستند؛ بلکه بیانگر هویت ملی و بلندپروازی اقتصادیاند.
اکثر برجهای دبی در محورهایی مانند شیخ زاید، داونتاون و منطقه مارینا متمرکز شدهاند. هر پروژه جدید، مرزهای طراحی و کاربری را گسترش میدهد—از برجهای مسکونی مجلل تا سازههای ترکیبی چندمنظوره، که نمایی موزاییکی از فرهنگها، فناوریها و نیروهای بازار را شکل میدهند.
در سطح جهانی، تبدیلشدن امارات به دومین کشور دارای بیشترین برجهای فوقبلند، تغییر تاریخی بزرگی در نقشه معماری جهان است. سلطه سنتی آمریکا بهعنوان مهد آسمانخراشها اکنون با سرعت توسعهی امارات و استقبال آن از معماری نسل جدید، با چالش جدی روبهرو شده است. این روند، بخشی از تحول بزرگتر شهرهای خاورمیانه بهعنوان بازیگران اصلی در آیندهی زیستپذیری و فرم شهری جهانی است.
بر اساس دادههای CTBUH، امارات در حال حاضر بیش از ۲۰۰ ساختمان بالای ۱۵۰ متر و بیش از ۳۰ ساختمان بالای ۳۰۰ متر دارد. این کشور با راهبرد ساخت سازههای نمادین، همزمان برند ملی خود را تقویت کرده و به موتور محرک سرمایهگذاری و فعالیتهای جهانی تبدیل شده است. برجهایی مانند مارینا ۱۰۱، امارات تاورز و Capital Gate نهتنها چهره شهرها را شکل دادهاند، بلکه به نشانههایی شناختهشده در سطح بینالمللی بدل شدهاند.
رتبه چهارم دبی در میان شهرهای دارای بیشترین برجهای بلند، پس از هنگکنگ (بیش از ۵۵۰ برج)، شنژن (بیش از ۳۸۰ برج) و نیویورک (بیش از ۳۲۰ برج) قرار دارد. در حالی که آن شهرها، رشد عمودی خود را مدیون رونقهای اقتصادی گذشته و محدودیتهای جغرافیاییاند، داستان دبی، حکایت نوسازی هدفمند و جهش ساختاری مدرن است.
این تنها دبی نیست که به سمت آسمان میرود. ابوظبی نیز با ساخت برجهایی در حوزههای شهری، تجاری و مسکونی با تمرکز بر پایداری و طراحی یکپارچه، سیمای مدرنتری یافته است. شارجه نیز با نسل جدیدی از آسمانخراشهای مقرونبهصرفه و متناسب با زندگی شهری معاصر، در مسیر رشد عمودی قرار ددر نگاه تحلیلگران املاک، موفقیتهای معماری امارات صرفاً شاهکارهای مهندسی نیستند؛ بلکه نمادهایی فرهنگی از استقبال کشور از سرمایه بینالمللی، استعداد جهانی و نوآوریهای پیشرفتهاند. این سازهها، یادبودهایی از مسیر تحول امارات از سکونتگاههای بیابانی به کلانشهرهای مدرن هستند—و سالانه میلیونها توریست، سرمایهگذار و نوآور را از سراسر جهان جذب میکنند.
منبع:khaleejtimes
